محتوي سايت

خدمات الکترونيک

لينک سايتهاي وابسته

مسافت شهرها

   
مبدا :
مقصد :
   
مسافت : 501  کیلومتر
   
    
نام صفحه : آشنايي با استان کردستان  | کاربر : مدير سيستم  | تاریخ ویرایش : 1394/01/22 ساعت 12:40 نسخه قابل چاپ

 آب و هواي دلپذير؛ منابع طبيعي و بديع مختلف استان؛ درياچه آب شيرين زريوار (مريوان) كه از چشمه هاي جوشان قعر درياچه تأمين مي شود؛ دشتهاي حاصلخيز قروه، بيجار، سقز و كامياران، جنگلهاي سرسبز مناطق كوهستاني و برفگير بانه و مريوان؛ مناطق بكر توريستــي كوهستانهاي سخت اورامان؛ آثار باستاني تمدني كهن در سقز، تكاب و ... ؛ وجود اماكن متبركه و عمارات حكمرانان منطقه در قروه؛ ذخاير عظيم و يا قابل توجه كانسارهاي غير فلزي و فلزي گرانبها؛ ميزان چشمگير نــزولات جوي، مراتع كم نظير ناحيه مركزي سارال؛ همه و همه بيانگر و نشان از استعدادهاي طبيعي و انساني سرزميني ديدني و مستعد براي رسيدن به توسعه پايدار و همه جانبه را دارد .

 
استان كردستان با مساحتي حدود 28218 كيلومتر مربع در ميانه غرب ايران و در قسمت علياي رشته جبال زاگرس قرار گرفته و قلمرو وسيعي از آن كوهستاني است . كوههاي چهل چشمه و شاهو با بيش از 3000 متر ارتفاع از سطح دريا در شمال و جنوب استان بوسيله ارتفاعات ديگري بهم پيوسته اند . اين استان محدود است به استانهاي : آذربايجان غربي و قسمتي از زنجان در شمال - همدان از شرق - كرمانشاه از جنوب و همچنين از غرب با عراق همجوار است .
 
استان كردستان از نظر تقسيمات كشوري شامل 9 شهرستان با 23 شهر ؛ 26 بخش ؛ 79 دهستان و حدود 1900 روستا است .
 
منابع طبيعي:
 
بطور كلي استان كردستان بصورت دو نيمه: شرق مرتفع نسبتاً هموار (دشت- تپه ماهور) و غرب ناهموار (كوهستاني- كوهستاني سخت) را مي‌توان در نظر گرفت. دشت‌هاي مرتفع چون: دشت قروه، دشت هوبوتو و ... در نيمه شرقي و بخشي از حاشيه شمالي استان در مجموع حدود يك سوم گستره استان را با ارتفاع متوسط 1500 تا 2000 متر پوشش مي دهند.
 
كوههاي ناحيه غربي عموماً با شيب‌هاي نسبتاً تند بخش عمده گستره استان و با ارتفاع بيش از 3000 متر و با دره‌هاي عميق و ممتد در بر مي‌گيرند.
 
ميزان بارندگي متوسط ساليانه، 550 ميليمتر است كه حداقل آن در نواحي شرقي با 250 ميلي‌متر و حداكثر آن در نواحي غربي بعضاً با 700 الي 900 ميليمتر در سال مي‌باشد عمده سفره‌هاي آب زيرزميني در شرق، جنوب شرقي و شمال‌شرق واقعند.
 
وسعت اراضي قابل كشت استان بالغ بر يك ميليون و يكصد هزار هكتار است كه حدود ده درصد آن آبي و بقيه بصورت ديم كشت مي‌شود.
 
گستره جنگل‌هاي بومي منطقه زاگرس در نيمه غربي استان قريب سيصد هزار هكتار وسعت دارند.
 
در زمينه معادن، از آنجائيكه كار پي جوئي و اكتشاف كاني هاي فلزي و غير فلزي در آغاز اه است، وليكن در حال حاضر، عمده توان معدني استان بر استخراج سنگهاي تزئيني، سنگ لاشه، تهيه سنگدانه‌هاي كوهي و تكميل اكتشافات كانيهاي پر ارزش فلزي متمركز است. شهرستان قروه قطب استخراج سنگهاي تزئيني استان مي‌باشد.
 
آب و هواي استان عمدتاً متأثر از جريانات مديترانه‌اي است، كه در زمستانهاي سرد و نيمه خشك و در تابستانهاي گرم و نيمه‌ خنك مي‌باشد.
 
اختلافات دما در طول امسال و در بسياري از سالها به 60 الي 70 درجه مي‌رسد. طول دوره يخبندان از 60 روز تا 120 روز در سال متغير است .
 
عمده باغات در نيمه غرب كوهستاني بالاخص در محدوده شهرستانهاي سروآباد و مريوان و ... مراتع غني تا نيمه غني در شمالغرب و بخشي از نيمه غرب واقعند. شهرستان ديواندره از اين حيث جايگاه برتري دارد و از اينرو عرصه اصلي زيست دامي و دامداري استان محسوب مي گردد.
 
همچنين اين استان از نظر برخورداري از عرصه ها و چشم‌اندازهاي طبيعي و جاذبه‌هاي گردشگري (طبيعت گري) مورد توجه عموم است.
 
تحولات جمعيت و سكونتگاه: استان كردستان از جهات شمال، شرق و جنوب به استانهاي آذربايجان،‌زنجان، همدان و كرمانشاه و از غرب به اقليم كردستان عراق محدود است. جمعيت استان در سال 1355 حدود هشتصد هزار نفر و در سال 1385 حدود يك و نيم ميليون نفر بوده است.
 
در اواسط دهه هشتاد جمعيت شهرنشين استان قريب 62  درصد و بقيه يعني 38 درصد در روستاها سكونت گزيده‌اند. روند شهرنشيني استان باستثناي دهه 85-75 در مجموع از نرخ رشد شهرنشيني كل كشور كمتر بوده است.
 
تراكم جمعيت در سال 1355 حدود 27 و در سال 1385 حدود 50 نفر در كيلومتر مربع محاسبه شده است. در نتيجه طي آن سالها، تراكم جمعيت در استان از تراكم جمعيت در كل كشور بيشتر بوده است.
 
تا سال 1365، استان داراي 6 شهرستان، در سال 1375 به 8 شهرستان و در سال 1385 به 10 شهرستان افزايش يافته است.
 
طي سالهاي 1385-1355، شهرستان بانه ازبالاترين ميزان رشد سالانه و شهرستان بيجار با پايين‌ترين رشد سالانه شهرنشيني برخوردار بوده‌اند.
 
از سوي ديگر، بيشترين جمعيت شهري و روستايي استان با 5/38 درصد ساكن شهرستان سنندج و كمترين جمعيت شهرنشيني به شهرستان سروآباد و كمترين جمعيت روستا نشين به شهرستان دهگلان، اختصاص مي‌يابد.
 
بيشترين گرايش به شهرنشيني در شهرستانهاي سنندج (مركز استان) و پس از آن به شهرستانهاي سقز (دومين شهر) و مريوان، مشاهده مي‌شود.
 
بر طبق سالنامه آماري سال 1388، قلمرو استان مستمل است بر: 10 مركز شهرستان، 25 شهر كوچك و 1732 آبادي داراي سكنه مي‌باشد. آباديها در شهرستانهاي سنندج، سروآباد و مريوان به نسبت مرتاكم و تر و پر جمعيت‌تر از ساير شهرستانهاست.
 
-         اشتغال و فعاليت :
 
در كل بخشهاي اقتصادي استان كردستان در سال 385، حدود شاغلين استان، چهارصد هزار نفر برآورد شده است. كه 2/46 درصد از آن در بخش خدمات، 1/28 درصد بخش كشاورزي و معدن و 8/25 درصد در بخش صنعت مشغول بكار بوده‌اند. در اين بين گروه ساختمان 3/17 درصد و گروه حمل و نقل و انبار داري 5/4 درصد سهم داشته اند. اين ا ستان، ظرفيتهاي نسبتاً بالايي براي پذيريش توسعه فعاليت ها و ارتقاي ساختار فضايي براي خروج از مدار توسعه نيافتگي دارد و از اينرواست كه منابع آبي، خاك، ذخاير معدني و جمعيت تحصيلگرده مي تواند پشتوانه محكم راهبردي براي توسعه موزون آن باشد. به اين عوامل بايد وجود زمينه هاي گسترش مراود است بازرگاني با همسايگان و جذب تدريجي سرمايه گذاريهاي داخلي و خارجي ر ا افزود.